5 najdziwniejszych roślin doniczkowych łatwych w uprawie

Te rośliny potrafią „wstać z martwych”, można je pomylić z kamieniem, podlać wrzątkiem lub zawiesić „do góry nogami” Zobacz 5 kwiatów doniczkowych o najbardziej niezwykłym wyglądzie i zaskakujących właściwościach. Ich domowa uprawa nie jest trudna!


O czym przeczytasz?

epiphyllum-anguliger-kaktus-zygzag

fot. zielonyparapet.pl

Kaktus zygzak – łodygi jak liście i „kwiaty jednej nocy”

Epiphyllum anguliger  to ciekawy gatunek kaktusa. Ze względu na przypominające liście spłaszczone łodygi o charakterystycznych głębokich wcięciach zwany jest kaktusem zygzakiem. Ciemnozielone, błyszczące, mięsiste pędy początkowo rosną pionowo w gorę, a kiedy kępa rośliny urośnie zwieszają się tworząc widowiskową kopułę sięgającą kilkudziesięciu centymetrów długości.  Gatunek ten wytwarza dużą liczbę pięknych, silnie pachnących kwiatów w kształcie kielichów. Kwitnie wiosną, lub jesienią.  Jasne, białe lub kremowe kwiaty mają pokaźne rozmiary, ich średnica dochodzi nawet do 20 cm. Wonne kielichy otwierają się nocą i zamykają w dzień. Jest ich tym więcej im starsza jest roślina. Kaktusy Epifylum nazywane są „kwiatami jednej nocy”, ponieważ kwiaty rozkwitają na krótko, jedynie nocą.

kaktus zygzak kwiaty

Kaktus zygzak

fot. zielonyparapet.pl

Kaktus zygzak pochodzi z Ameryki południowej, głównie z Meksyku. W naturalnym środowisku roślina ta porasta korony drzew, gdzie panuje wysoka temperatura, duża wilgotność oraz rozproszone światło. Epiphyllum potrzebuje więc dużej ilości rozproszonego światła oraz przepuszczalnego, lekko kwaśnego próchniczego podłoża. Podlewać należy ostrożnie pozwalając wierzchniej warstwie ziemi nieco przeschnąć przed kolejnym podlaniem,  jednak nie dopuszczając do długotrwałej suszy, ponieważ korzenie rośliny są wrażliwe na przesuszenie. Latem podlewamy obficie, zimą bardzo oszczędnie.  Ephiphyllum preferuje ciasne doniczki, a więc z przesadzaniem należy poczekać, aż kępa wyraźnie przestanie mieścić się w dotychczasowym pojemniku. Latem optymalna temperatura to około 20ºC, zimą 8-10ºC. Kaktus zygzak jest rośliną bezpieczną dla dzieci i zwierząt

Żywe-Kamienie-Lithops

fot. dobrenasiona.com

Żywe kamienie. Na szczęście

Lithops, czyli tak zwane żywe kamienie to oryginalne niewielkie sukulenty z rodziny przypołudnikowatych składające się z pary mięsistych liści, o średnicy 2 – 3 cm, na zewnątrz pokrytych plamkami, kropkami lub smugami. Od połowy lata do połowy jesieni pojawiają się na nich pojedyncze dekoracyjne okrągłe kwiaty o podłużnych płatkach w kolorze białym lub żółtym, rzadziej różowym lub fioletowym.

Żywe kamienie pochodzą z Afryki Południowej, głównie z Namibii i RPA. Żyjąc w skrajnie niekorzystnych warunkach, na piaszczystych i żwirowych pustyniach, przystosowały się do przetrwania długich okresów suszy,  wykształcając umiejętność magazynowania znacznej ilości wody w drobnych grubych liściach, wyrastających parami z krótkich podziemnych łodyg. Pary liści są całkowicie zrośnięte i tylko u góry widoczny jest ich podział - poprzeczna szczelina dzieląca je na dwie części. 

Żywe-Kamienie-Lithopsy

fot. dobrenasiona.com

Europejskim „odkrywcą” tych niezwykłych roślin był William John Burchell, który jak głosi opowieść, będąc w 1811 r. na południu Afryki, znalazł urodziwy kamyk, podniósł go i dopiero wtedy zorientował się, że znalezisko należy do świata roślin. Burchell uważał później ten moment w swoim życiu za przełomowy – wierzył, że żywy kamyk odmienił jego los na lepszy. Dlatego Liptosy nazywane są kamieniami szczęścia.

Żywe-Kamienie-Lithops-kwitnące-na-biało

fot. dobrenasiona.com

Żywe kamienie nie są trudne w uprawie. Wystarczy przestrzegać tylko kilku zasad pielęgnacji. Jak w przypadku każdej rośliny wystarczy zapewnić im w domu warunki zbliżone do tych panujących w ich naturalnym środowisku. Powinny mieć przepuszczalne podłoże z dodatkiem żwiru i piasku. Poleca się specjalne podłoże do kaktusów z dodatkiem piasku  w proporcji 4 do 1.. Powierzchnię ziemi w doniczce możemy przysypać żwirem – otrzymamy dodatkową warstwę drenującą. Te sukulenty bardzo lubią przewiewne słoneczne stanowiska. Nie lubią natomiast zimnych przeciągów, ale… kto je lubi? Temperatura optymalna dla naszych kamyczków to 18 - 20ºC w okresie letnim, a w okresie spoczynku w granicach 10 - 15ºC. W ciepłym okresie letnim, czyli od połowy maja do końca września Liptosy należy podlewać raz na 2 tygodnie.  Jesienią i wiosną, czyli w okresach od marca do maja oraz od października do listopada zalecane jest skąpe podlewanie. Zimą, czyli w okresie spoczynku żywych kamieni podlewać nie wolno. Podlewanie wznawiamy gdy pojawi się pierwsza para młodych liści.

Róża_Jerychońska

fot. swiatkwiatow.pl

Róża jerychońska zmarchwychwstanka

Widliczka łuskowata (Selaginella lepidophylla), czyli Róża jerychońska to chyba najbardziej zdumiewająca roślina na świecie. Jest rośliną pustynną. Pochodzi z obszarów Jordanii, gdzie uznawana jest za odwieczny symbol szczęścia i miłości. Do Europy trafiła wraz z pielgrzymami powracającymi z wypraw do „Ziemi Świętej”.

Róża jerychońska zwana jest również rośliną zmartwychwstania lub „zmarchwychwstanką” ponieważ ze stanu zupełnie zasuszonego, w kilkanaście godzin po podlaniu zazielenia się i „ożywa”

Roślina ta nie wymaga ziemi. Wystarczy zalać ją wodą w płaskiej miseczce tak, aby tylko jej korzeń był zanurzony. Po ok. 2-4 dniach róża rozwinie się całkowicie. W wodzie może pozostać przez tydzień potem jednak potrzebuje okresu suszy, który powinien trwać ok. 2 tygodnie. Wtedy znów zwija się w kłębek. Po tym czasie może znowu rozkwitnąć. Proces może powtarzać dowolną ilość razy. Nasza pustynna róża lubi słońce - potrzebuje dużo światła i źle znosi dłuższe przebywanie w wodzie. Pamiętajmy, żeby w wodzie zanurzać tylko korzonki rośliny.

Róża_Jerychońska

Róża_Jerychońska

fot. swiatkwiatow.pl

Najbardziej niezwykłym faktem jest to, że Różę jerychońską można podlać gorącą wodą z czajnika. Nie uszkodzimy jej w ten sposób, wręcz przeciwnie, sprawimy, że szybciej się rozwinie. Róża jerychońska ma również właściwości zdrowotne. Oczyszcza powietrze, pochłaniając np. dym papierosowy.

 Starzec Rowleya Sznur pereł

fot. projektrosliny.pl

Starzec rowleya - sznur pereł

Sencio Rowleyanus „string of pearls” czyli Starzec Rowleya „sznur pereł” swój przydomek zawdzięcza niezwykłemu wyglądowi. To sukulent składający się z jasnozielonych, kulistych listków rozmieszczonych na długich cieniutkich pędach, przypominający łańcuch zielonych perełek.

Starzec Rowleya sznur pereł

fot. zielonyparapet.pl

Ta oryginalna roślina pochodzi z południowej Afryki i należy do rodziny astrowatych. Jej pędy dorastają do bardzo długich rozmiarów, dlatego świetnie czuje się umieszczona w wiszącej doniczce. Idealne warunki, w których powinno się uprawiać tę wdzięczną roślinę to południowe okno z dużą ilością wpadających promieni słonecznych. Tak jak wszystkie sukulenty nie Starzec rowleya wymaga dużej ilości wody, nie przepada jednak za skrajnym przesuszeniem. Najlepiej podlewać go od spodu, tak aby pobrał odpowiednią dla siebie ilość wody.

Oplątwy wiszące

fot. zielonyparapet.pl

Oplątwy – roślinni kosmici

Tillandsie (Tillandsia) czyli oplątwy są epifipitami, czyli roślinami, które do życia nie potrzebują ziemi, ani żadnego innego podłoża. W związku z tym nie mają korzeni. Składniki odżywcze i wodę pobierają przez liście z powietrza oraz deszczu. W naturalnych warunkach oplątwy zasiedlają konary drzew. Tillandsie wyróżniają się niezwykłym wyglądem. Przypominają przybyszów „nie z tego świata” lub osobliwe morskie stworzenia.  Dzięki swojemu sposobowi życia oplątwy mogą stanowić niezwykłą aranżację we wnętrzach. Umieszcza się je w szklanych naczyniach, na specjalnych stojakach. W specjalnych doniczkach mogą wisieć „do góry nogami”. Tillandsie uprawiane w domu charakteryzują się powolnym wzrostem, choć te żyjące w naturze mogą osiągać imponujące rozmiary. Dekoracyjne liście oplątw pokryte są zwykle srebrzystym nalotem. Odpowiada on za pochłanianie wody z otoczenia i dodatkową izolację przed jej utratą. Niektóre odmiany tillandsii mają również efektowne kwiaty.

Oplątwa curly

Oplątwa seleriana

fot. zielonyparapet.pl

Oplątwy mają niewielkie wymagania uprawowe. Preferują stanowiska jasne, słoneczne o dużej wilgotności powietrza. Najlepiej czują się w temperaturze 18-24 st C. Zimą należy zapewnić im temepraturę około 15ºC. Korzenie muszą mieć zapewniony swobodny dostęp powietrza.  Tillandsie należy delikatnie zraszać 1-2 razy w tygodniu deszczówką lub przegotowaną, odstaną wodą. Po paru godzinach usuwamy ewentualny nadmiar wody. W suchych pomieszczeniach co jakiś czas możemy umieścić oplątwę na chwilę w naczyniu z wodą, po czym pozwolić jej wyschnąć. Roślina pozostawiona w wodzie gnije. Najciekawsze odmiany oplątw to Tillandsia curly, Tillandsia seleriana, Tillandsia xerographica czy Tillandsia usneoides.

c

fot. zielonyparapet.pl

Artykuły, które mogą Cię zainteresować